برابر‌های واژه مستوجب به پارسی

زیبنده

که زیبنده‌تر زین که بندد کمر

ندیدیم زیبنده تر زین سوار

که زیبنده باشد بر آزاده تاج

ز گستردنیهای زیبنده نیز

نه کهتر نه زیبندهٔ مهتری

سزاوار

گرفتند هر یک سزاوار جای

سزاوار بگزید و بنمود راه

به ابلیس گفت این سزاوار نیست

که تخت مهی را سزاوار بود

که هستی سزاوار شاهنشهی

شایسته

زبان چرب و شایستهٔ کار نغز

سه فرزند شایستهٔ تاج و گاه

یکی شاخ شایسته آمد به بر

کمین‌گاه را جای شایسته دید

که شایستهٔ جنگ شیران منم

درخور

چو اغریرثش یار درخور بدی

چنان چون بود درخور کام و ناز

چنانچون بود درخور پهلوان

بهای زمین درخور ارز تست

چنانچون بود درخور نام را

برازنده

برازندهٔ ماه و کیوان و هور

برازندهٔ هور و کیوان و ماه