برابر‌های واژه تاسف به پارسی

اندوه

که از کار گیتی بی‌اندوه بود

زمانه بی‌اندوه گشت از بدی

نشسته به اندوه در سوگ شاه

ازویست این درد و اندوه من

به می جان اندوه را بشکریم

دریغ

دریغ آن کمربند و آن گردگاه

دریغ آن کیی برز و بالای شاه

کلاه و کمر هم نبودش دریغ

بجنگ اندرون جان ندارم دریغ

دریغ‌ست ایران که ویران شود

افسوس

بخندید و او را به افسوس گفت

که چندین به افسوس خوردی خزر

شوربختی

یکی را دگر شوربختی دهد

بران شوربختی همی زیستی

سر آرد بران شوربختی جهان

چنین آمد از شوربختی بسر

بدان شوربختی همی زیستند