برابر‌های واژه نحیف به پارسی

ناتوان

همی گفت کین بنده ناتوان

ز چیزی که افتد بران ناتوان

توانایی و ناتوان آفرید

به دل سفله باشد به تن ناتوان

ز دیدار او شاد شد ناتوان

لاغر

سواری میان لاغر و بر فراخ

هم از رشک مهر تو لاغر شود

اگر چند با بخت لاغر شویم

نه بر باد «و» با بخت لاغر بدند

بر و کتف فربه و لاغر میان

نزار

بر و یال فربه میانش نزار

تنومند و بی‌مغز و جان نزار

رنجور

بدی را تن دیو رنجور باد

به رنجور مردم نماینده رنج

بدی را تن دیو رنجور بود

ز بیمش همه ساله رنجور کن

ز بد کردن خویش رنجور باش