برابر‌های واژه رنجیده خاطر به پارسی

رنجور

بدی را تن دیو رنجور باد

به رنجور مردم نماینده رنج

بدی را تن دیو رنجور بود

ز بیمش همه ساله رنجور کن

ز بد کردن خویش رنجور باش

آزرده

که آزرده گشتست بر تو پدر

ز من گردد آزرده شاه رمه

دل قارن آزرده گشت از قباد

تهمتن گر آزرده گردد ز شاه

چو آزرده گشتی تو ای پیلتن

رنجیده

تو رنجیده‌ای بهر دشمن منه

خسته

کشیدندشان خسته و بسته خوار

بگفت آن جگر خسته خوابی که دید

پر از داغ دل خستهٔ روزگار

گشاد آن نگار جگر خسته راز

نشیند چو ما از تو خسته نهان