برابر‌های واژه سیره به پارسی

خوی

جوانیش را خوی بد یار بود

بدان خوی بد جان شیرین بداد

پس آیین ضحاک وارونه خوی

دو پرخاشجوی با یکی نیک خوی

به مهر و به داد و به خوی و خرد

خو

به خو آتشی و به رنگ آتش است

نماند برین بوم و بر خار و خو

یکی خو بود پیش باغ بهار

که ای نیک‌خو مهتر بافرین

جهنده یکی بود آگنده خو

رفتار

رخ واسب و رفتار فرزین و شاه

روش

نباشد ازین یک روش راست‌تر

به رسم بوش اندر آمد روش

بران بود چرخ روان را روش

بران است چرخ روان را روش

بران سو بود بندگان را روش

خیم

وگر خود بود آنک خوانیم خیم

سرشت

گلاب و می و مشک و عنبر سرشت

که تندی مرا گوهرست و سرشت

تو گفتی ز جنگش سرشت آسمان

همانا که ایزد نکردش سرشت

چنان زیست باید که یزدان سرشت

منش

شه پر منش را خوش آمد سخن

چرا بنددم از منش چیست کین

منش پست و بالا چو سرو بلند

فرستید با زی منش ارجمند

منش برگذشته ز چرخ بلند

آیین

جهان گشت با فر و آیین و آب

وزو برگرفتند آیین خویش

که جوشن نبود و نه آیین جنگ

نماز شب و روزه آیین اوست

پس آیین ضحاک وارونه خوی

نهاد

بود تا بود هم بدین یک نهاد

حکیم این جهان را چو دریا نهاد

نهاد از بر تاج خورشید تخت

بپردخت ازان تاج بر سر نهاد

که بود آنکه دیهیم بر سر نهاد